[box align=’box-center’ id=’12485′]
Bivši načelnik Uprave kriminalističke policije Radovan Knežević i njegov saradnik Dragan Marković su kao potencijalne izvršioce označili Zorana Ristovića Priku i Luku Pejovića, koji su potom pronađeni mrtvi.
Knežević i Marković su rekli da su operativna policijska saznanja ukazivala na učešće pripadnika JSO u ubistvu Slavka Ćuruvije i istakli da to nije moglo biti dokazano.
Marković, koji je bio zadužen da po prvi put objedini predmet o ubistvu Ćuruvije, kaže da informacije koje je sakupio novoformirani tim nisu razmenjivane čak ni sa resorom Državne bezbednosti, odnosno samo sa uskim krugom ljudi nba čelu sa tadašnjim ministrom policije Dušanom Mihajlovićem.
Dušana Mihajlovića pomenuo je i drugi svedok, Radovan Knežević, koji je rekao da su posle saznanja da su pripadnici DB pratili Ćuruviju tražili takozvani dnevnik dežurstva, ali da nisu uspeli da lociraju taj dokument. Ispričao je da im je Stevan Nikčević, funkcionera DB-a, kasnije direktora SDPR-a, a u odlazećoj vladi državnog sekretara, tokom saslušanja rekao da je taj dnevnik dostavljen u kabinet ministra Mihajlovića, što je ministar kasnije negirao.
O ostalim dešavanjima vezanim za istragu ubistva Ćuruvije i o saradnji sa DB izneli su kontradiktorne stavove, pa je i sudsko veće moralo da reaguje
