TV program se osim u Svilajncu emitovao u Despotovcu, Žagubici, Žabaru i Rači. Ni protesti Udruženja novinara Srbije nisu tada uvaženi, a nije se oglasio ni tadašnji predsednik države Boris Tadić, ni resorni ministar Nebojša Bradić. Nažalost ovakvo nezakonito postupanje nije doživelo ni sudsko sankcionisanje. Iseljenje je trajalo od 10 i 30 do 16 časova. Redakcija „Resavskog poštonoše“ je iseljena bez prisustva glavnog i odgovornog urednika, a izgubljena je arhiva, celokupna dokumentacija i odštampani primerci. Istorija se ponovila to su daleke 1871. godine sa „Resavskim poštonošom“ uradili na granici jer je list štampan u Pančevu. Koga je to briga?
Septembra iste godine formirana je nova televizija od strane opštinskih funcionera, koja je program počela da emituje i pre registracije u Agenciji za privredne registre. Za direktora je imenovana Dragana Radević, sada zamenik predsednika opštine, a televizija je bila prijavljena na adresi predsednika opštine Predraga Milanovića. Sve nezakonitosti rukovodstva opštine Svilajnac u tom periodu i kasnije nisu sankcionisane.
Glavni inicijatori i realizatori nasilja nad medijima Predrag Milanović, predsednik opštine i Dragana Radević, zamenik predsednika opštine bili su direktori Informativnog centra u periodu od 2000. do juna 2005. kada je mesto direktora popunjeno konkursom, a ne partijskim odluka Demokratske stranke.
Izbacivanje medija iz uredno zakupljenog prostora, u vreme dejstva ugovora, usledilo je kao odmazda prema medijima sa čijom uređivačkom politikom nisu bili saglasni lokalni moćnici, niti su mogli da utiču na nju.
